„Ciemno wszędzie, głucho wszędzie,
Co to będzie, co to będzie?”

Ciekawa inscenizacja jednej z naszych lektur wprowadziła nas w nastrój odprawianych guseł. Charakteryzacja aktorów idealnie dopełniała doskonałą grę, wplatana muzyka: odgłosy przyprawiały o dreszcze. Chwilami mieliśmy wrażenie, że rzeczywiście bierzemy udział w wywoływaniu duchów. Charakterystyczna szamanka przez cały spektakl towarzyszyła bohaterom przypominając o mistyce akcji. Scenografia zbudowana na zasadzie kontrastu pobudzała wyobraźnię. Motywy tańca oraz wspaniali tancerze urozmaicali scenografię. Prawdziwe dreszcze wywołała u nas scena egzorcyzmu.

Przesłanie „Dziadów” jest moim zdaniem bardzo trudne do odbioru, szczególnie dla ludzi młodych dla których język sztuki jest często niezrozumiały. Aby zrozumieć ten utwór należy oddać się całkowicie spektaklowi. Wielu z nas zrozumiała treść „Dziadów” dopiero po obejrzeniu tej sztuki, która była trudna do zagrania, ale aktorzy bardzo dobrze odegrali swoje role Ciekawa aranżacja obudziła w nas zainteresowanie aktorstwem.

Relacje przygotowała jedna z uczestniczek spektaklu.